Rotkop

 Daniil Charms schreef op 30 augustus 1934:

 'Zoals bekend heeft Bezimenski echt een rotkop.

Op een keer stootte Bezimenski zijn kop tegen een krukje.

Daarna was de kop van de dichter Bezimenski helemaal niet meer om aan te zien.'

 

Hoe je je kop tegen een krukje kunt stoten wordt niet duidelijk. Misschien was de Sovjetdichter Bezimenski dronken.

In Den Haag zeiden ze: 'Als ik zo'n kop had ging ik er naast lopen.'

Bij sollicitaties is het geen erkend argument. Een personeelschef kan niet zeggen 'Uw kop staat me niet aan'.

Mijn vader noemde zoiets 'een ongunstig voorkomen'.

Het is vandaag verkiezingsdag, ik heb tijdens de campagnes erg veel rotkoppen gezien.

Tags: 

Rotkop

 Daniil Charms schreef op 30 augustus 1934:

 'Zoals bekend heeft Bezimenski echt een rotkop.

Op een keer stootte Bezimenski zijn kop tegen een krukje.

Daarna was de kop van de dichter Bezimenski helemaal niet meer om aan te zien.'

 

Hoe je je kop tegen een krukje kunt stoten wordt niet duidelijk. Misschien was de Sovjetdichter Bezimenski dronken.

In Den Haag zeiden ze: 'Als ik zo'n kop had ging ik er naast lopen.'

Bij sollicitaties is het geen erkend argument. Een personeelschef kan niet zeggen 'Uw kop staat me niet aan'.

Mijn vader noemde zoiets 'een ongunstig voorkomen'.

Het is vandaag verkiezingsdag, ik heb tijdens de campagnes erg veel rotkoppen gezien.

Tags: 

Voorval

AVONDLOG - Voorval. Wat is een voorval? In het verzameld werk van Daniil Charms is er een hoofdstukje met dertig stukjes onder de titel Voorvallen. Geen verhalen, gedichten, scenes  of andere teksten, al kan een Sonnet bij Charms ook een voorval zijn. Een voorval doet zich voor,  onverhoeds. Overvalt de betrokkenen. Er  zit een zekere logica in, om dat woord maar te gebruiken, al strandt elke poging tot verdere uitleg meteen. Ik haalde al ‘De naar buiten vallende oude vrouwen’ aan. Het klopt. Maar hoe? Vandaag kom ik bij (10) Voorval met Petrakov:

 ‘Op een keer wilde Petrakov gaan slapen, maar hij ging naast het bed liggen. Hij kwam zo hard op de grond terecht  dat hij bleef liggen en niet meer kon opstaan.  Daarop verzamelde Petrakov zijn laatste krachten  en ging op handen en voeten zitten.  Maar zijn krachten begaven het en hij viel weer op zijn buik en bleef liggen. Petrakov  lag een uur of vijf op de grond. Eerst lag hij daar maar zo, daarna viel hij in slaap. De slaap sterkte Petrakovs krachten. Hij werd volkomen gezond wakker, stond op, liep heen en weer door de kamer en ging voorzichtig op het bed liggen. Zo, denkt hij, nu ga ik eens even slapen. Maar slapen lukt niet meer.  Petrakov wentelt zich van de ene zij  op de andere  en kan maar niet in slaap komen.

Dat is eigenlijk alles.

21 augustus 1936 (Vertaling Jan Paul Hinrichs

Tags: 

Daniil Charms

 Het zou kunnen zijn dat je op en dag genoeg hebt van de schijnbare logica van verhalen en hun afloop in de trant van 'Krijgen ze elkaar?' Nu de verzamelde teksten van Daniil Charms (1905-1942) in vertaling van Yolanda Bloemen verschenen zijn kan ik verzinken in zijn on­gerijmdheden. Hoe rijmen losse eindjes? Bijvoorbeeld in 'De naar buiten vallende oude vrouwen.'

 'Door buitensporige nieuwsgierigheid viel een oude vrouw uit het raam, stortte naar beneden en was er geweest.

 Een tweede oude vrouw boog zich uit het raam om naar de verongelukte te kijken, maar ook zij viel door buitensporige nieuwsgierigheid naar buiten, stortte naar beneden en was er geweest.

 Daarna viel een derde vrouw uit het raam, toen een vierde, en een vijfde.

 Toen de zesde oude vrouw viel, had ik er genoeg van ernaar te kijken en ik liep naar de Maltsevskimarkt, waar naar men zei iemand aan een blinde een gebreide sjaal cadeau had gedaan.'

(1936-1937) 

Tags: 

Adriaan Bontebal (1952-2012)

 Haagser dan Adriaan kon moeilijk. Zoals hij erover sprak kon een Hagenaar met twee benen eigenlijk niet. Korte Haagse zinnen, die je blijft horen.

 Ja, hij miste een been, motorongeluk. Een aantal jaren was hij vaste gast in onze Music-Hall, in de Avonden. Op aanraden van zijn Haagse peettante Helga Rueb­samen. Eindejaarsavond 1999 zong hij ‘Venus’, met de band. We correspondeerden, over wat hij zou gaan voorlezen en over favoriete schrijvers, als Daniil Charms. Hier een Adriaanbriefje, uit 2000:

 Yo Hoek,

 Ik heb gisteren mijn nieuwe prothese kunnen afhalen bij de werkplaats. Ik heb hem even aan gehad, en dat was eng, ik kon er geen stap mee zetten.

 Een nieuw been is altijd slikken. De komende tijd moet ik er mee gaan oefenen. Dus stof voor het oprapen. En zaterdag ga ik naar de Stones op het Maliveld.

 Groet, Adriaan