Zwemboot

 Mijn vriendin droomde veel. Een soms voorkomende droom­soort noemde ze 'zwembootvliegen'. Ze zweefde dan gewichtloos boven een wateroppervlak, dook er soms even in onder of steeg er boven de lucht in. Heel aangenaam. Daaraan dacht ik bij 'De Zwemmer' in de nieuwe bundel 'Nachtboot' van Maria Barnas:

 'Er is iemand die naar huis wil zwemmen.

Hij zwemt in een rechte lijn

 

door zwembaden sloten een fontein

en spreekt met niemand over zee

 

of heimwee. Hij spreekt met niemand.

Er is een holte in hem als een ondiepe kelder

 

waarin hij een paard levend begraaft.

Hij schudt de aarde op.

 

Het past precies als het dier op de zij ligt

en de adem inhoudt. Adem in!

 

Er is een holte als een heelal waar je in kunt

vallen en vallen tot het niet meer uitmaakt

 

waar je vandaan komt. Er is het paard

dat de benen strekt de stank van mensen

 

van zich afschudt en naar zee golft.

Tags: