Geborgen

 Wat is een sonnet en waarom? Soms een tas waar iets in zit. Dit sonnet van Maria Barnas komt uit het digitaal tijdschrift Neerlandistiek.nl waaruit Marc Oostendorp er 14 koos voor een bundeltje van de gedichtendienst Laurens Jansz. Coster van Raymond Noë. Dit sonnet reist per spoor: 'Bij het verlaten van de trein':

 'Een stem gonst door de trein en voorspelt

een eensluidende toekomst voor passagiers

van wie ik de naam niet ken. Waar komen ze

vandaan? Met hindernissen buiten onze schuld

 

zullen we aankomen op onze bestemming.

Wiegend in de wij-vorm delen wij een landschap

met ijle en ijlere torens richting Sloterdijk.

Tassen op schoot en rolkoffers zwenken mee.

 

In deze toekomst valt iemand op mijn schoot.

Hij blijft even zitten en kijkt in een verte. Ons

wordt geraden bij het verlaten van de trein

 

te denken aan onze eigendommen. Een holte

grijnst op de bodem van mijn tas nu ik uitstap

en ons in een zekere richting geborgen verlaat.'

Tags: 

Zwemboot

 Mijn vriendin droomde veel. Een soms voorkomende droom­soort noemde ze 'zwembootvliegen'. Ze zweefde dan gewichtloos boven een wateroppervlak, dook er soms even in onder of steeg er boven de lucht in. Heel aangenaam. Daaraan dacht ik bij 'De Zwemmer' in de nieuwe bundel 'Nachtboot' van Maria Barnas:

 'Er is iemand die naar huis wil zwemmen.

Hij zwemt in een rechte lijn

 

door zwembaden sloten een fontein

en spreekt met niemand over zee

 

of heimwee. Hij spreekt met niemand.

Er is een holte in hem als een ondiepe kelder

 

waarin hij een paard levend begraaft.

Hij schudt de aarde op.

 

Het past precies als het dier op de zij ligt

en de adem inhoudt. Adem in!

 

Er is een holte als een heelal waar je in kunt

vallen en vallen tot het niet meer uitmaakt

 

waar je vandaan komt. Er is het paard

dat de benen strekt de stank van mensen

 

van zich afschudt en naar zee golft.

Tags: