Wederopstanding (2)

 Afgelopen najaar riep ik de hulp van lezers in om deze voor mij naamloze plant te redden. Omdat ik al meer dan twee jaar met haar samen­leefde was ik bij haar lot en leven betrokken geraakt. Ze begon onschuldig, laag bij de grond. Stuk voor stuk ontvouwden zich haar bladeren en ze groeide. En geleidelijk drong haar dilemma tot mij ‑ en vast op een plantaardige manier ook tot haar ‑ door. Bijna raakt ze plafond. Hoe zou ze reageren op aanraking? Nooit eerder had ze in haar leven iets aangeraakt.

 En dan? Ik vroeg het aan de weinige plantkundigen die ik ken. Nee, een gat in het plafond hoorde niet tot de mogelijkheden. Zou het wat zijn om de plant halverwege de stam bruut af te zagen en te zien hoe ze daarop reageerde? Zou er een nieuwe top ontspruiten? Of zou ze ster­ven?

 Ik waagde het er na lang aarzelen op. Henk Beentje werd daarbij mijn meest vertrouwde adviseur. Haar naam zou zijn 'dracaena'. Verwant aan de 'drakenbloedboom'. Zie https://www.wikihow.comPrune-dracaena. Zo onschuldig was ze niet. Maar inkorten kon.

 Ik vatte moed en zaagde haar stam vrij kort boven de grond af. De afgeknotte stam zweeg een tijd. 'Maar,' schreef Henk, 'ze zeggen dat de beste tijd in de late lente is ‑ nu maar hopen datti niet al te hard groeit voor eind April! Je kan ze inkorten tot elke gewenste lengte, en dan krijgen ze (volgens de theorie, tenminste) nieuwe scheuten vlak onder de snee/knip. Het afgesneden stuk kun je ook weer in een bak nat zand zetten, en dan is er goeie kans datti ook weer wortel schiet.'

 Alle instructies opgevolgd, en zie ze groeit weer. Het afgesneden stuk ook nog gepoot en kijken wat dat doet. Pasen nadert! Dank je Henk. En ook dank aan de plantkunde van Huub Beurskens.. 

Tags: