Nagelaten

 Dirk Ayelt Kooiman (1946-2018) liet de onvoltooide roman 'Het gebeurde' na, waaruit De Harmonie de eerste pagina's uitgaf als nieuw­jaarsgeschenk. In het najaar komt er meer. Het begin maakt duidelijk dat de schrijver op gespannen voet stond met het verleden. Wat ik met hem deel. Het boek begint zo:

 'Hij had er altijd een hekel aan gehad terug te kijken naar het verleden. Personen van vroeger, of hij nu goede of slechte herinneringen aan hen bewaarde, ging hij uit de weg. Beladen plaatsen, van straten tot halve stadsdelen meed hij. Bracht iemand ongevraagd zijn persoonlijke achtergrond naar voren, zijn naaste familie, zijn kinderjaren, dan werd zijn afkeer groter naarmate het relaas verder afdaalde in de tijd.'

De tijd als een put waarin je kunt afdalen, maar liever niet. 

Zelf ben ik mijn Haagse jeugd lang uit de weg gegaan, uit Den Haag-West ben ik 35 jaar weggebleven. Bang plotseling oog-in-oog te staan met een gezicht van vroeger, met het rijk der mislukkingen, de 'beladen plaatsen' dat Dirk Kooiman vast ook had ontweken.

Toen ik er eindelijk terug durfde gaan bleken de mensen van vroeger verdwenen, wat ik ook in erkers keek. Zodat de gedachte aan de neutronenbom, die immers de mensen zou wegvagen maar de bebouwing zou laten staan, zich opdrong.

Zou Dirk Kooiman in 'Het gebeurde' ook zijn verleden proberen terug te veroveren? Geduld.

Tags: