Middelpunt

 In Wallonië trof ik in doodstille dorpen soms een café dat zich met grote raamletters aanprees als 'Museé de la bière'. Meestal gesloten. Wat me ontroerde was het moment van vertrouwen in het woord museum.

 Het kan mooier, zoals in dat straatje in Perpignan, waar een café gelegen is op het 'Centre du monde'. Niet dat het iets uitmaakte. Inplaats van aandacht te vragen voor het glas bier of wijn dat je kon bestellen moest ik meteen weten welke denker dit opschrift had bedacht. Maar hij was er niet, zei de serveuse.

 Een ander middelpunt dat me werd cadeau gedaan was dat van Italië. Het ligt in Rieti, een kleine stad ten Noord-Oosten van Rome.

 Ik kwam er aan op een avond dat het nationale voetbal-elftal speelde. Het was de tijd dat het licht nog geregeld uitviel. Zodat je moest gaan raden of er intussen niet gescoord was.

 En in gesprek raakte met de aanwezigen. Zo kwam je nader tot elkaar. En ik begreep de golf zwangerschappen die in 1977 voortkwam uit de grote black-out van New York City.