Maeve Brennan en de haarkam-man

 Maeve Brennan was een Ierse die naar New York kwam en tot haar dood in 1993 korte verhalen schr­eef voor de New Yorker. Over New York. Gebundeld in oa. 'The Long-Winded Lady'. Wat deed ze? Ze keek vooral uit het raam en wandelde.

 In 'The man Who Combed His Hair' ziet ze in 1964 elke dag een man z'n haar kammen, met een zakkammetje in z'n ene hand en het modelleren met z'n andere. Er zijn in totaal vijf mannen die op een rijtje achter mekaar lopen. Een andere loopt met een fles wijn over het grote, rommelige dakplat onder haar ramen, waar alles gebeurt. Die fles houdt hij voor zich uit 'alsof die hem de weg wijst'. Hij loopt voorop, de man met de kam is de laatste in de rij. Er heerst een hittegolf.

 De man die steeds z'n haar kamt leent een kammetje van een schoenpoetsjongetje. Hij draagt altijd het zelfde: een 'green plaid Eisenhower jacket'. Dat is het militaire 'field jacket', waar het spijkerjek van afgeleid is.

 Er gebeurt niets tot de haarkammer bij een stalletje met zonnebrillen aankomt. De eigenaar draagt er ook een. En de haarkammer gebruikt de glazen daarvan als spiegel. Ze kennen mekaar.

 Maeve Brennan zegt dan 'ik weet dat we allemaal alleen maar herinneringen aan mekaar zijn, maar toch zou ik het niet prettig vinden als hij naar mij toe kwam en me in m'n gezicht keek alsof ik een spiegel was. Nog minder prettíg zou ik het vinden om hem in z'n gezicht te kijken en te zien dat ik mezelf daar verstopte.'