Luftkrieg und Kunst

 W.G.Sebald schreef een vlammend schotschrift over het nagenoeg ontbreken van de vuurstormen in de Duitse literatuur.

 De vuurstormen - Hamburg, Dresden, zoveel meer - vanaf 1942 aangericht door RAF-bombardementen die 600.000 burgers het leven kostten en het einde van de oorlog geen stap dichterbij brachten. Dat was ook niet de bedoeling. Eigenlijk ging het om vergelding, om straf.

 Volgens bevelhebber Sir Arthur 'Bomber' Harris was er een 'poëtische gerechtigheid' aan het werk: 'that those who have loosed these horrors upon mankind will now in their homes and persons feel the shattering strokes of just retribution'. Drieëneenhalf miljoen huizen werden verwoest, de Duitsers ondergingen het en zwegen. Ook de schrijvers, op uit­zonderingen als Heinrich Böll (Der Engel schwieg - pas in 1992 verschenen, te pijnlijk) na. En zo blijft een essentieel stuk Duitse geschiedenis tot op heden vrijwel verzwegen.

 Sebalds 'Luftkrief en Literatur' is in 2004 vertaald als De natuurlijke historie van de verwoesting. Deze zomer komt Logies in een landhuis. Morgen in de Avonden het antwoord dat de Duitse beeldende kunst wél gaf, de kunst van de Trümmerzeit. 

Tags: