Et alors

 Op de Vlaamse tv is Goedele Wachters niet teleurgesteld maar ontgoocheld. En Nederland zet een tandje bij. Het wielrennen en de televisie doen het. Daarom is 'Et alors', de tweede bundel van Max Greyson, een verrijking. Ik weet nog dat ik Els Moors hielp haar eerste bundel te ontvlaamsen. Voorbij, of? Dichters zouden de rijkdom van hun dubbeltaligheid meer kunnen gebruiken. Voor het eerst in België werd mijn vader aangesproken door een man met pech langs de weg: ''k Zijn zonder essence gevallen'. Ik lees 'Les gôuts et les couleurs':

 'Ergens in een straat in de Marollen rollen twee mannen de wereld op 

 op de radio is een koning dood en dertig burgers protesteren/ zinloos tegen geweld,/ beschaamd om de privileges van hun afkomst/ grijs is ook een kleur en ze is aan haar opmars begonnen

 De vrouw die walst met haar overleden man is kwaad/ sinds ze de dans moet leiden, ze briest: staar me niet zo aan met uw pen en papier/ ze is van hem en van niemand anders voor eeuwig/ ik mag het zien maar niet beschouwen

 Ik leerde eerst te glimlachen dan pas antwoord te geven/ weg te kijken wanneer ik verleid tot woorden als nooit en altijd/ denken aan wat overgrootmoeder zei/ tout comprendre c'est tout pardonner/ een sterk huwelijk is weten wanneer het beter/ over mauve bloemen op een dakterras zou gaan

 Ergens in een straat in de Marollen laten twee mannen de wereld vallen

 Mijn Joodse en Palestijnse onderburen spreken dezelfde taal/ ik moet ontrafelen wat er tussen de gesprekken vergaat/ behoed voor woorden als iedereen alles niemand niets/ even vluchtig als de geur van woestijn/ eens ingeademd, nooit meer vergeten

 Waar het om draait is tot een volk behoren, meester zijn/ in tussentaal vloeken met de tongval van een dorpsidioot