Duizelngen

Duizelingen

Welke kwaal me sinds januari begeleidt weet ik niet. De dokters ook niet. Duizelingen zijn een symptoom. Net als niet kunnen lopen en evenwichtsstoornissen. Ik lig in bed zoals vele zieken, en kijk uit het enige raam binnen mijn gezichtsveld.

Daar zijn bloemen te zien en verderop bomen, die nu van ver wuiven in de wind. De klimmende winde maakt elke dag nieuwe paarse, roze of witte bloemen die ’s nachts sterven, de geraniums doen hun werk, maar ik kan ze van hier niet ruiken.

Het meisje van de kapper aan de overkant laat een klant binnen. Zij is nieuw. Hoe vreemd, alles is nieuw, ik heb een aftastende blik ontwikkeld.

Om mijn werkhok met PC te kunnen bereiken heeft vriendin drie toestellen laten komen waarmee ik me kan verplaatsen. Dat lukt nu, de wereld opent zich, boompjes en struiken halen 8 maanden groei in.