Beiroet als familiegeschiedenis

 Een stad als een geschiedenisboek, Beiroet. In zijn grote roman 'Een overbodige vrouw' vervlecht de Libanees-Amerikaanse schrijver Rahib Alamedinne (1959) het verhaal van de 72-jarige Aalia en haar familie met dat van de stad. De vrouw is een 'omgevallen boekenkast' bijna on­gemerkt sluipen toepasselijke citaten uit de wereldliteratuur het verhaal binnen. Van Pessoa tot Brodsky.

 De Palestijnse kampen Sabra en Chatila en de misdragingen van de staat Israël zijn de achtergrond van veel vaak komische huiselijke beslommeringen. Oorlog is het altijd wel. Maar er zijn belangrijker dingen:

 'Mijn moeder draagt een gehoorapparaat dat haar linkeroor omcirkelt en binnendringt, een recente aanwinst maar geen recent model. Wat aanvankelijk het logo van de maker lijkt te zijn achter haar oor weet die illusie niet in stand te houden bij nadere inspectie. Het gaat om vormeloze handgeschreven kapitalen in paarse inkt die, als ik beter kijk, de woorden vormen: 'AU SECOURS!' (...) De klap van de voordeur leidt haar af. De bedomptheid van de atmosfeer verandert lichtjes, zodat ik merk hoe muf de kamer ruikt, een mengsel van oude sigarettenrook, naftaline en okselzweet.'  

 Een genot om te lezen, in de vertaling van Adriaan Krabbendam. Uitgegeven door Meridiaan.