Mussolini en d' Annunzio in 1923

Verplaatste kunst

 Het nieuwe nummer van Kunstschrift gaat over hoe kunst van plaats verandert. Hoe zaag je een fresco van Tiepolo los uit een villa bij Venetië en breng je hem naar je stadspaleis in Parijs? Hoe kwam het reusachtige oud-Griekse Pergamon altaar op het Berlijnse Museuminsel?

 Geld en goede sier bepalen waar kunst blijft. Hermann Göring was een kampioen kunstdief. Maar de mediamagnaat Wiliam Randolph Hearst (1863-1951) wist er ook van. In zijn 'Hearst Castle' aan de Californische kust vind je Spaanse plafonds, boogramen uit Franse kloosters en zo meer. Op Manhattan staan 'The cloisters', een door Rockefeller gecomponeerde collage van vijf authentieke Franse kloosters, in delen verscheept en daar herbouwd.

 Zelf kwam ik eens terecht in het Vittoriale, de monumentale villa van dichter Gabriele d'Annunzio aan het Gardameer. Ik mocht er rondneuzen. Hij had het altijd koud, zei men, de verwarming stond zomer en winter op 36 graden. In de badkamer vond ik ook de kleerkast van zijn echtgenote, vol zeer dunne, doorschijnende gewaden. Bontmantels in de badkamer, tapijten op de vloer!

 Buiten staat nog het vliegtuigje waarmee hij in 1919 boven Fiume pamfletten uitstrooide en zo de beginnende Mussolini aftroefde.

 Het Vittoriale bestaat uit stukken interieur die hij uit oude kerken en kloosters had laten zagen. Hij had dat overigens al eerder gedaan. Drie villa's gevuld met roofkunst tot hij weer eens failliet ging.

 Mussolini maakte een deal met hem. In ruil voor een editie van zijn verzameld werk, goud op snee en een royaal jaargeld heeft hij de Duce gesteund. 

Tags: