Wim Brands

 Meer dan dertig jaar heb ik met Wim Brands samengewerkt. Hij heeft me veel over zijn jeugd in de IJsselstreek verteld, waar ik als kind ook gewoond heb. Ik weet van de IJsselbrug en de school waar hij op ging.

 Nu is er donderdag 6 april een avond over hem en zijn werk in de Roode Hoed, waarbij zijn verzamelde gedichten worden aangeboden. Ik zal daar niet zijn. Omdat het me te zwaar valt in het openbaar over hem te praten. Hij liet me zijn gedichten en stukjes vaak lezen voor hij ze doorstuurde. Eens, bij de presentatie van zijn laatste bundel noemde hij mij zelfs zijn beste redacteur. Hij was niet zuinig met loftuitingen, ook niet met het omgekeerde. Nog steeds loop ik met zijn dood en mijn herinneringen aan wat we meemaakten. Eens complimenteerde hij me dat ik het zo lang met hem had uit­gehouden. Wie me vraagt naar Wim verwijs ik naar zijn gedichten. Daar staat het allemaal in, zeg ik dan. Dit is 'Schaduwen' uit de bundel Ruimtevaart (2005):

 Ze naderden

mij.

 

Zonder schaduwen.

 

Het was nacht.

 

De schaduwen

zijn dan

vrij.

 

Zonder meesters

naderden ook

zij mij.

Tags: