Vergeten straat

 Aan dat boek van Louis Paul Boon dacht ik meteen toen ik vergeefs mijn straat probeerde binnen te komen. Aan de ene kant blokkeerde het werk aan de Noord-Zuidlijn de toegang, aan de andere kant was een meters diep gat ontstaan. 

 Voetgangers kunnen er zich voorbij wringen over rubber matten op het zand. Fietsen en auto’s niet.

 In Brussel zijn ze van 1901 tot 1952 bezig geweest het Noord- met het Zuidstation ondergronds te verbinden, half de stad werd een bouw­put, wijken een halve eeuw lang gesloopt of ontwricht. Twee schitterende stations verdwenen.

 Boon schreef er in 1944 een roman over die in 1999 verfilmd is door Luc Pien. Prachtig gegeven.

 De straat liep al dood, maar wordt nu ook aan de andere kant afgesloten door een nieuwe spoordijk. De post kan er niet meer bij, adressen vervallen gaandeweg, administratief bestaat de straat niet meer. De pastoor komt ook niet meer. Er ontstaat een anarchistische vrijstaat. Met alleen nog sluipweggetjes naar de stad.

 Een ideale oplossing. Totdat...

Tags: