In Mosul

 De val van Mosul maakt de stad toegankelijk. De camera's zijn er, naast terugkerende bewoners. Rudi Vranckx is er, de beste oorlogsverslaggever van de Lage Landen. En ik zie de zee van puin onder blakerende zon. De beton­wapening die uit de puinbrokken steekt. Waaronder nog godweetwie ligt te sterven. En de vraag hoe nu verder?

 Zelf groeide ik op tussen zonnig puin, onvergelijkbaar veel minder dan in Mosul, maar toch. Toen het voorbij was. Zoals het nu in Mosul voorbij is. En ook daar zijn puinkinderen. De zich zullen herinneren hoe het was. We hebben maar een oorlogsdichter, Armando. Zijn laatste bundel heet 'Liever niet'. Waaruit dit, 'Bloed':

'Op de heenweg/ werd een stevige steen bezichtigd/ en de plek waar bloed vergoten is.

 De dag heeft lang getreuzeld, de nacht/ liet op zich wachten,/ maar er werd bewogen en geleefd.

 Steeds hijgt de groei./ De zweepslag en een duw naar de heilige toekomst./ Dwangmatig, / met een driftige drang,/ ondanks de waardige zwaartekracht.