Eric de Kuyper (1)

 Nooit eerder las ik een beschouwing over Applaus.

 En nu. Niet alleen is applaus een verschijnsel dat zich voordoet bij voorstellingen van muziek, theater, opera, het is ook de titel van het boek. Luister!

 'Het uitbundige applaus is unaniem en aanstekelijk. Het groeit, het is niet te stuiten, het grijpt om zich heen, maar vroeg of laat verstomt het en sterft weg. Het applaus kent een golfbeweging: het barst los als een vloed, om daarna, zoals de golven bij eb, kleiner en kleiner te worden.'

 Overmorgen heb ik een afspraak met hem op het Brouckèreplein in Brussel. Liefst zou ik daar alleen praten over het applaus. Zoals ik het meemaakte toen ik eens een nacht in Carré aankondiger was. Applaus dat opstijgt van de zaal naar het eerste balkon, naar het tweede balkon, en van­daar weer terug­keert. Een veelkoppig levend wezen, onberekenbaar. Tot de laatste klap.

Tags: